میانگین وزنی-زمانی (TWA) را از چند نمونه چطور حساب کنیم؟

TWA هشت‌ساعته برابر است با مجموع «غلظت هر بازه ضرب در مدت آن» تقسیم بر ۸ ساعت. بازه بدون مواجهه با غلظت صفر وارد می‌شود، به شرطی که واقعاً مواجهه‌ای نبوده باشد.

برای مثال شما: ۵۰ ضرب در ۳ به‌اضافه ۲۰ ضرب در ۴ به‌اضافه صفر ضرب در ۱ می‌شود ۲۳۰ ppm-ساعت؛ تقسیم بر ۸ حدود ۲۸٫۸ ppm.

این عدد را با حد مجاز TWA همان ماده مقایسه کنید. حد مجاز تولوئن در ACGIH برابر ۲۰ ppm است؛ عدد جدول حدود مجاز ایران را هم برای همان سال ببینید. در این مثال TWA بیش از ۲۰ است. تولوئن در ACGIH حد کوتاه‌مدت (STEL) ندارد؛ برای چنین موادی ACGIH توصیه می‌کند غلظت بیش از ۳ برابر حد TWA روی هم بیش از ۳۰ دقیقه در شیفت نباشد و هرگز از ۵ برابر بیشتر نشود.

دو نکته رایج: اگر شیفت بیش از هشت ساعت است، حد مجاز را با مدلی مثل بریف و اسکالا تعدیل کنید؛ و اگر بخشی از شیفت نمونه‌برداری نشده، فرض صفر برای آن بدون دلیل محکم، مواجهه را کمتر از واقع نشان می‌دهد. ابزار «میانگین وزنی-زمانی (ppm)» فرابهداشت همین محاسبه را با بازه‌های شما انجام می‌دهد.

منابع: OSHA 29 CFR 1910.1000(d)؛ ACGIH TLVs and BEIs — Toluene; Excursion Limits؛ NIOSH Occupational Exposure Sampling Strategy Manual (1977).